نفت‌های معیار: نفت برنت، WTI و دبی

۱۶ شهریور ۱۴۰۲

آمار بازدید : 299

تفاوت WTI در مقابل برنت
اگر تا به حال قیمت نفت را بررسی کرده باشید ، احتمالاً با دو قیمت متفاوت روبرو شده اید: WTI و Brent. این می تواند برای کسی که فقط می خواهد بداند در حال حاضر چقدر نفت ارزش دارد گیج کننده باشد. نفت نفت است، درست است؟ خوب، نه چندان ، نفت خام (چیزی که قبل از هر پالایشی از زمین خارج می شود) از منابع مختلف در سراسر جهان می آید، و همه آنها کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند. آنها از نظر کیفیت، سهولت استخراج، سهولت حمل و نقل و سایر عواملی که بر قیمت یک درجه خاص از نفت خام تأثیر می گذارد، متفاوت هستند. اینجاست که WTI و برنت – دو شاخص اصلی قیمت نفت که می بینید، وارد می شوند.

 

بنابراین WTI و برنت چیست و چه تفاوتی بین آنها وجود دارد؟

WTI و برنت معیارهای قیمت گذاری نفت خام هستند. معیارهای مختلفی وجود دارد، اما WTI و برنت به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند، بنابراین بیشتر در مورد آنها می شنوید. آنها همچنین بیشترین معامله را دارند. هنگامی که شخصی می خواهد نفت بخرد (یا قراردادی برای نفت در مورد معامله گران خرده فروشی)، نوع نفت، محل منشأ آن و استفاده از آن مشخص می کند که خریداران کدام یک را خریداری می کنند. انواع مختلفی از نفت خام وجود دارد و برخی از آنها بسته به کاربرد و نیاز خریداران از سایرین بیشتر مورد نیاز هستند. در زیر اطلاعات بیشتری در مورد WTI و برنت پیدا کنید.

 

نفت خام WTI

WTI مخفف West Texas Intermediate است و یکی از مهمترین معیارهای قیمتی است که باید به آن توجه کنید، به ویژه به دلیل اینکه یکی از کالاهای پیشرو در بزرگترین قدرت اقتصادی جهان است. WTI به نفت خام استخراج شده در ایالات متحده اشاره دارد و کالای اساسی قراردادهای آتی نفت بورس کالای نیویورک است. WTI عمدتاً از میدان‌های نفتی در لوئیزیانا، داکوتای شمالی و تگزاس استخراج می‌شود. با این حال، حمل و نقل این نفت محصور در خشکی در سراسر جهان گران‌تر است، بنابراین محدود به قراردادهای نفت خام در داخل ایالات متحده است. WTI شیرین تر و سبک‌تر از برنت است و آن را برای پالایش بنزین ایده آل می کند.

 

 

نفت خام برنت

از سوی دیگر، نفت برنت بسیار جهانی‌تر است و از چهار میدان نفتی مختلف در دریای شمال می‌آید: برنت، فورتیس، اوزبرگ و اکوفیسک (BFOE) برنت معیار اصلی قیمت جهانی نفت خام اقیانوس اطلس است و برای قیمت گذاری دو سوم قراردادهای نفت خام جهان استفاده می شود. از آنجایی که عرضه این نفت خام در حال حاضر از طریق آب است (میدان‌های نفتی در دریا هستند)، حمل و نقل آن بسیار آسان تر (و ارزان‌تر) است، بنابراین خریداران جهانی بسیار بیشتری نسبت به همتای آمریکایی خود پیدا می کند. این نوع نیز شیرین و سبک است و برای تولید گازوییل و تقطیرهای میانی مناسب است.

 

هر دو WTI و برنت سبک و شیرین هستند و برای پالایش سوخت ایده آل هستند و اکثر قیمت های جهانی نفت به هر یک از این معیارها وابسته است. اما همانطور که یاد گرفتیم تفاوت های زیادی بین آنها وجود دارد که باعث تغییرات قیمت و علاقه خریدار می شود.

 

 

نفت برنت و وست تگزاس اینترمدیت (WTI):

معیارهای نفت توصیف می کنند که کالا از کجا منشا می گیرد، که استفاده از آن را تعیین می کند و به سرمایه گذاران اجازه می دهد قیمت یک نوع نفت خاص را دنبال کنند.

نفت خام برنت معیاری است که برای بازار نفت سبک در اروپا، آفریقا و خاورمیانه مورد استفاده قرار می گیرد که از میادین نفتی دریای شمال بین جزایر شتلند و نروژ سرچشمه می گیرد. وست تگزاس اینترمدیت معیاری برای بازار نفت سبک ایالات متحده است و از میادین نفتی ایالات متحده تامین می شود.

هر دو نفت خام برنت و WTI سبک و شیرین هستند و برای پالایش به بنزین ایده آل هستند.

کلمات کلیدی

-نفت خام برنت و وست تگزاس اینترمدیت بر بازار نفت تسلط دارند و هر دو قیمت را در بازارهای مربوطه خود دیکته می کنند.
-اوپک، گروهی متشکل از ۱۳ کشور از قدرتمندترین کشورهای صادرکننده نفت، از برنت به عنوان معیار قیمت گذاری استفاده می کند. آنها به عنوان یک گروه بسیار قدرتمند در نظر گرفته می شوند، زیرا قیمت نفت، بودجه و سیاست های بسیاری از کشورها را دیکته می کند.

-انقلاب شیل در اوایل دهه ۲۰۰۰ تولید را در آمریکای شمالی به شدت افزایش داد که منجر به عرضه بیش از حد نفت در آن دوره و قیمت پایین مربوطه شد.

نفت خام برنت

نفت خام برنت در همه جا موجود است و بیشتر نفت با استفاده از نفت برنت به عنوان معیار قیمت گذاری می شود، مشابه دو سوم قیمت تمام شده نفت.

نفت خام برنت در نزدیکی دریا تولید می شود، بنابراین هزینه های حمل و نقل به طور قابل توجهی کمتر است. در مقابل، وست تگزاس اینترمدیت در مناطق محصور در خشکی تولید می شود و هزینه های حمل و نقل را سنگین تر می کند.

افزایش تولید WTI باعث شده تا بسیاری از معامله گران آن را در مقایسه با برنت، اگر حتی نزدیک به کل تولید دومی نباشد، معیار قیمت گذاری مهمی در نظر بگیرند.

سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) بیشتر تولید و توزیع نفت را کنترل می‌کند و اغلب هزینه‌ها را نه تنها برای تامین‌کنندگان نفت بلکه برای کشورها نیز تعیین می‌کند.

بیشتر کشورها قیمت نفت را در بودجه خود لحاظ می کنند، بنابراین اوپک به عنوان یک نیروی ژئوپلیتیک پیشرو در نظر گرفته شده است.

وست تگزاس اینترمدیت (WTI)

در ایالات متحده، وست تگزاس اینترمدیت بهترین مدل اندازه گیری و قیمت گذاری است. همچنین کمی “شیرین” و “سبک‌تر” از برنت است. وست تگزاس اینترمدیت (WTI) از نظر قیمت کمی کمتر از برنت است. تا ۳۱ آگوست ۲۰۲۱، WTI حدود ۶۸.۵۰ دلار در هر بشکه معامله می شد، در حالی که برنت ۷۲.۸۵ دلار معامله می شد.

نکته:سکوهای نفتی فراساحلی، با وجود اینکه اخبار مربوط به آنها بیشتر در رسانه‌ها منتشر می‌شود، مخصوصاً با حادثه نشت نفتی شرکت BP در سال ۲۰۱۰، به عنوان شاخصی از سلامت بازار داخلی نفت آمریکا مورد معامله قرار می‌گیرند.

WTI در مقابل نفت برنت

به دلیل پیشرفت در حفاری نفت و فرکینگ، روندی وجود دارد که وست تگزاس اینترمدیت ارزان‌تر از نفت خام برنت است. پیش از این، نفت برنت ارزان‌تر از نفت تگزاس غربی بود.

این انقلاب شیل آمریکا نامیده شد و افزایش تولید باعث شد قیمت نفت از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ از بالای ۱۰۰ دلار به زیر ۵۰ دلار کاهش یابد.

قیمت نفت عامل مهمی در سلامت کلی بخش انرژی است و یکی از کالاهایی است که به شدت مبادله می شود زیرا تقریباً تحت تأثیر هر رویداد جهانی و کلان قرار دارد.

یکی دیگر از عواملی که می تواند منجر به تفاوت های قابل توجه بین نفت برنت و وست تگزاس اینترمدیت شود، مشکلات ژئوپلیتیکی است.

در طول زمان بحران، گسترش به دلیل عدم اطمینان سیاسی منجر به افزایش قیمت نفت برنت می شود. وست تگزاس اینترمدیت کمتر تحت تأثیر قرار می گیرد زیرا در مناطق محصور در خشکی در ایالات متحده مستقر است.

در حقیقت، انواع مختلفی از نفت خام وجود دارد – مایع غلیظ و فرآوری نشده ای که حفاری ها از زیر زمین استخراج می کنند – و برخی از آنها مطلوب تر از بقیه هستند. برای مثال، ساخت بنزین و گازوئیل از نفت خام کم سولفور یا «شیرین» برای پالایشگاه‌ها آسان‌تر از نفت با غلظت‌های گوگرد بالا است. به همین دلیل، نفت خام کم چگالی یا “سبک” معمولاً برای انواع با چگالی بالا مطلوب است.

جایی که نفت از کجا می آید نیز اگر خریدار باشید تفاوت دارد. هر چه تحویل محصول ارزان‌تر باشد، برای مصرف‌کننده ارزان‌تر است. از نقطه نظر حمل و نقل، نفت استخراج شده در دریا دارای مزایای خاصی نسبت به منابع زمینی است که به ظرفیت خطوط لوله بستگی دارد.

به دلیل این عوامل، خریداران نفت خام – همراه با کارگزاران- به روشی آسان برای ارزش گذاری کالا بر اساس کیفیت و موقعیت آن نیاز دارند. معیارهایی مانند برنت، WTI و دبی/عمان این هدف مهم را انجام می دهند. وقتی پالایشگاه‌ها قرارداد برنت را خریداری می‌کنند، تصور قوی از اینکه نفت چقدر خوب خواهد بود و از کجا می‌آید دارند. امروزه، بیشتر معاملات جهانی در بازار آتی انجام می شود و هر قرارداد به دسته خاصی از نفت مرتبط است.

به دلیل ماهیت پویای عرضه و تقاضا، ارزش هر معیار به طور مداوم در حال تغییر است. در بلندمدت، نشانگری که با قیمت ممتاز به شاخص دیگری فروخته می‌شود، ممکن است ناگهان با تخفیف در دسترس قرار گیرد.

 

نمایه‌های اصلی نفت

نفت خام در بازار جهانی نفت دارای ده‌ها نمایه مختلف است که هر کدام نماینده نفت خام یک منطقه خاص از جهان است. با این حال، قیمت اکثر آن‌ها به یکی از سه نمایه اصلی زیر گره خورده است:

– نفت برنت: حدود دو سوم قراردادهای نفتی در جهان به نفت برنت ارجاع می‌دهند، که این آن را پرکاربردترین نمایه نفتی می‌کند. امروزه “برنت” به نفت استخراج شده از چهار میدان نفتی در دریای شمال اشاره دارد: برنت، فورتیز، اوسبرگ و اکوفیسک. نفت این منطقه سبک و شیرین است که آن را برای پالایش بنزین، گازوئیل و سایر محصولات پرتقاضا ایده‌آل می‌کند. و از آنجایی که عرضه آن دریایی است، حمل آن به مکان‌های دوردست آسان است.

– نفت غرب تگزاس (WTI): WTI به نفت استخراج شده از چاه‌های آمریکا و ارسال شده از طریق خط لوله به کاشینگ اکلاهما اشاره دارد. از معایب اصلی نفت غرب تگزاس هزینه بالای حمل آن به برخی نقاط دنیا به دلیل محدودیت زمینی است. خود محصول بسیار سبک و شیرین است که آن را برای پالایش بنزین به ویژه ایده‌آل می‌کند. WTI همچنان نمایه اصلی نفت مصرفی در ایالات متحده است.

– دبی/عمان: این نفت خام خاورمیانه‌ای یک نمایه مفید برای نفتی کمی پایین‌تر از WTI یا برنت است. یک محصول “سبدی” متشکل از نفت خام دبی، عمان یا ابوظبی، سنگین‌تر بوده و دارای محتوای گوگرد بالاتری است که آن را در دسته “ترش” قرار می‌دهد. دبی/عمان نمایه اصلی نفت خلیج فارس تحویل داده شده به بازار آسیا است.

نفت برنت نمایه حدود دو سوم نفت معامله شده در جهان است، در حالی که WTI نمایه غالب در آمریکاست و دبی/عمان در بازار آسیا تاثیرگذار است.

 

oil map

 

اهمیت بازار مشتقه

قرارداد آتی نفت خام

زمانی بود که خریداران عمدتاً نفت خام را در “بازار نقد” می‌خریدند – یعنی آنها قیمت فعلی را می‌پرداختند و تحویل را ظرف چند هفته دریافت می‌کردند. اما پس از بحران نفتی اواخر دهه ۱۹۷۰، پالایشگران و خریداران دولتی شروع به جستجو برای راهی برای کاهش ریسک افزایش ناگهانی قیمت کردند.

راه حل در قالب قرارداد آتی نفت خام بود که به یک نفت خام نمایه مشخص مرتبط است. با قرارداد آتی، خریداران می‌توانند قیمت یک کالا را چندین ماه یا حتی سال زودتر قفل کنند. اگر قیمت نفت خام نمایه به طور قابل توجهی افزایش یابد، خریدار در موقعیت بهتری با قرارداد آتی قرار دارد. بسیاری از قراردادهای آتی به صورت نقدی تسویه می‌شوند، هرچند برخی امکان تحویل فیزیکی کالا را فراهم می‌کنند.

قراردادهای مختلف نفت خام در بورس‌های مختلفی معامله می‌شوند. قراردادهای آتی برنت در بورس ICE اروپا موجود است، در حالی که قراردادهای WTI عمدتاً در بورس کالایی نیویورک (NYMEX) معامله می‌شوند. قرارداد آتی نفت خام عمان با نفوذ (DME Oman) از سال ۲۰۰۷ در بورس کالایی دبی عرضه شده است. این قراردادها نه تنها محل استخراج نفت بلکه کیفیت آن را نیز مشخص می‌کنند.

گزینه‌های نفت خام
علاوه بر قراردادهای آتی، شرکت‌کنندگان بازار همچنین می‌توانند در گزینه‌هایی که به یک نفت خام نمایه خاص مرتبط هستند سرمایه‌گذاری کنند. این مشتقات راه مهم دیگری برای کمک به کاهش ریسک قیمت هستند. اگر ارزش نمایه خاصی از نفت خام به شدت افزایش یابد،صاحب اختیار خرید این حق را خواهد داشت – البته نه تعهدی – تعداد مشخصی بشکه را با قیمت از پیش تعیین شده خریداری کند.

معاملات سفته‌بازانه
اما همه قراردادهای آتی یا گزینه‌های مرتبط با یک نمایه نفت خام برای مقاصد مدیریت ریسک استفاده نمی‌شوند. سفته‌بازان نیز بازیگران عمده‌ای در این بازار هستند و روی این شرط‌بندی می‌کنند که تغییرات عرضه یا تقاضا قیمت محصولات خاص نفت خام را بالاتر یا پایین‌تر خواهد برد.

سرمایه‌گذاران همچنین می‌توانند روی آنچه که برای اختلاف یا شکاف بین دو نمایه رخ خواهد داد شرط‌بندی کنند. شرکت‌کنندگان معمولاً بنیان‌های یک منبع نفت خاص را تجزیه و تحلیل می‌کنند و حدس می‌زنند فاصله بین دو نمایه گسترده‌تر یا بسته‌تر خواهد شد. مانند گزینه‌های سنتی نفت، این “گزینه‌های شکاف” نیز در بورس‌های عمده در دسترس هستند.

معاملات معمولاً زمانی به شدت فعال می‌شود که یکی از دو نمایه دچار نوسان غیرمعمول می‌شود.